موسيقي لرستان حشمت الله رشیدی

                                         

آوازه خوان بزم نیلوفرها

                                                                                                            اسحاق عیدی

نمايشگاه ...

          

نمايشگاه متفاوت عكس  در خرم آباد

در حركتي متفاوت دو دانشجوي خرم آبادي در محل ساختماني كه جهت باز سازي تخريب و خاكبرادري شده ، نسبت به بر پايي نمايشگاه عكس اقدام نمودند .

ميثم يار احمدي دانشجوي رشته طراحي فرش دانشگاه تبريز و سيد سعيد جزايري دانشجوي رشته گرافيك دانشگاه شهيد چمران اهواز جمعا  سي عكس از كارهاي خود را در فضايي سرباز كه هيچگونه تناسب ظاهري با فضا هاي مرسوم چنين نمايشگا ه هايي  ــ گالري  -- ندارد به نمايش گذاشته اند .

رخدادي چنين در فضاي خلاقيت گريز خرم اباد كه در مواردي بهانه اي براي كم كاري و گوشه گيري بعضي هنرمندان همشهري است از نكات حائز اهميت نمايشگاه است .

نمايشگاه مشترك جزايري و ياراحمدي عليرغم اطلاع رساني نامناسب و محدود به دو دليل ــ متفاوت بودن نحوه بر گزاري و فضاي آن ــ بگونه ايي باور نكردني مورد استقبال همشهريان خرم آبادي قرار گرفت .

هر چند در پاره ايي موارد ، در حاشيه پارك ها و خيابان ها و به مناسبت هاي خاص شاهد برپايي نمايشگاههاي خياباني  توسط ادارات بوده ايم . اما ، ابتكار جالب اين دو هنرمند جوان و موقعيت و شرايط مكاني نمايشگاه و نوع دكور آن كه در يكي از خيابانهاي نسبتا پر تردد شهر بر پا است موجب تشويق و ترغيب گروه زيادي از عابران كنجكاو به بازديد از آثارشان  گرديده .

جالب تر آنكه به دليل گرمي هوا و سرباز بودن فضا ساعات كار نمايشگاه عصر ها از ساعت هيجده تا بيست و يك مي باشد .

نمايشگاه مشترك جزايري و يار احمدي از يكشنبه هفدهم مرداد تا پنجشنبه بيست و يكم مرداد بر پا است 

محل : نرسيده به پل دارائي زاده روبروي شهرداري

 توجه :  نمايشگاه فوق تا روز يك شنبه تمديد شد!

روز خبرنگار ...

چند وقت قبل کتاب تاریخ مطبوعات خرم آباد را ورق مي زدم  مصاحبه تان را خواندم ،متوجه شدم  روز خبرنگار مصادف با تولد شما  است اين  در ذهنم ماند تا  امروزكه  هم  هفدهم مرداد است وهم روز آغاز شدن یک دوست براي من اين روزرا تبریک میگویم 
  اين ايميلي است از يك دوست كه عزيز است . آنچه در پي مي آيد تقديم به او و ديگر اهالي انديشه .

 تاريخ فردا را روزنامه نگاران امروزمي نويسند 

  جوان تكيده بود و بلند قد . بر عكس سياهي پوستش كه انگار واكس شفق رويش كشيده باشند . چشماني سفيد داشت سفيد و درخشنده .
كنار خيابان بساط پهن مي كرد و فقط جوراب مي فروخت . جوراب مردانه .اگر همه ي جوراب هايش را مي شمردي به بيست جفت نمي رسيد .
يك روزرفتم تا به بهانه جوراب خريدن سر حرف را با او باز كنم .
نبود.
پير زني كه كنار بساطش چيزهايي شبيه جواهرات بدلي مي فروخت گفت : بعد از ظهر ها مي آيد . صبح ها كلاس مي رود .
كنجكاويم بيشتر شد . شوق خريدن جوراب تا عصر شد ملكه ذهنم .
كارتن مقوايي تا خورده اي زير بغل داشت و كيسه ايي از پارچه اي رنگ پريده و چرك تاب  در دست داشت.
با پير زن به مهرباني گپ زد . با آنها فاصله داشتم . نفهميدم  چه مي گويند . اما ؛ هر چه بود خنده بود و مهرباني اين را دورا دور متوجه مي شدم .
با دقت كارتن را باز كرد و آن را روي زمين پهن كرد.  دوجعبه جوراب از كيسه پارچه ايي در آورد و با نظمي خاص آنها را چيد روي مقواي پهن شده .
كارش كه تمام شد مثل سر بازها شق و رق كنار ديوار ايستاد . حتما منتظر مشتري !
فرانسه را به راحتي حرف مي زد . راحتر از من .
آن پوست سياه كه انگار واكس شفق رويش زده باشند . آن چشمان سفيد و پر نور . موضوع كلاس رفتن و اين لهجه درست فرانسوي ؟
گفت :  سرزمينش الجزاير است . گفت : دانشجو است .  گفت روزنامه نگاري مي خواند .
گفتم : مسلمانم . ايرانيم . روزنامه نگارم . دوستدار مردم الجزاير و مبارزاتشان هستم . از جميله بو پاشا گفتم واز بن بلا پرسيدم .
چشمان سفيد ش بيشتر درخشيد . دوساعتي مي شد با هم گپ مي زديم . چون قرار داشتم مي بايست خدا حافظي كنم . 
 باهمه ي اصراري كه داشتم قبول نكرد پول جوراب را بگيرد .
پرسيدم چرا ؟
گفت :  من كه از درد هاي مردم سرزمينم با تو گفتم .پول جوراب را هم به اين خاطر نمي گيرم تا تو من و درد هاي سرزمينم را يه ياد داشته باشي و اگر توانستي  جايي درد ها يمان را براي ديگران باز گويي . 
فكر مي كردم براي روز خبر نگار چه بنويسم ياد كتاب حسن صدر افتادم وروايتي از سال ها ي دوركه در ذهنم مانده . 
بخواهيم يا نخواهيم ؛ تاريخ فردا را روزنامه نگاران امروز مي نويسند .  

شعر امروز اسحاق عيدي

                                

 آبنوس تنهايي 

                                  اسحاق عيدي         

                                                                                            

  شكوفه ي سپيده دم !

نشسته درتقد س خلوت واژه ها

ـ با زمزمه ي اسطوره ي تنهايي ـ

به رنگ آواز خاموش.

تكدرختي در دشتي تنها ؛

 انباشته از انگاره هاي صبر و غرور

ايستاده بر ستون شكيبايي

به رنگ معصوم خوشخواني قناري ها .

رها شده ؛

در برهوت خشك قرن لا انساني .

پنداري ؛

چشمانت ؛ هيچگاه

در جستجوي هم آواز سبزي نيست .

غرورت ؛

 رنگ چه ابر آواره اي را دارد ؟

شكوفه سپيده دم !

قصه گوي عروسك هاي آرميده

در بستري از عطر و بوي ضيافت آسمان

اگر آواز نازنين قلبت را

روزي ؛ به باغ ببري

همه ي ستاره هاي شكننده را

نثار گام هايت خواهند كرد

و

تقدس آب را

براي شستن اندوه ديدگانت

در طشتي از آبنوس بامداد

چونان ره آوردي از آن سوي انديشه ي خاك

دردست هاي تنها يي ات

مي كاوند .

 

شعر امروز محمد كاظم عليپور

        شرمنده ي مهتاب رويت             

                                                                                                   

                                                                                               محمدكاظم عليپور

روسري آبي ات را بردار            

اين زلف هاي نقره اي

چنگ در گريبان جهان مي برند

مثل مهتاب رويت

كه ماه را شرمنده مي كند

سربه سر اين دل در به در نگذار

من بيچاره تر از تمام آوارگان زمينم

عاقبت اين اتاق مرا با خاطراتش تنها مي گذارد .

 

وقت آن شده هر چه دار و ندارم است را

به اين سه سطر بسپارم

مثل سالهايي كه هرچه نگاه داشتم

به آن دو چشم سوخته بخشيدم

ودر تاريكي شبي كه شاعر شدم

به جستجوي پيراهني كه بوي يال پريشان دلم مي داد

روبري تمام بادهاي شمال بايستم

و اسب سركشم را

ـ تا صبح شيهه – برقصم .

بي خود براي خودت ماه مي شوي !

من كه لبم پر از حسرت بوسه بود

جز گونه اي خيس از گريه

رفتار ديگري بلد نيودم

تا به تو برسم اين جاده پيرم مي كند

هميشه چند قدم به رسيدن

از ادامه مي ماني .

 

گفتگو با آقاي اسحاق عيدي

 

در حاشيه يك گفتگو نيمه تمام

گفتگويي نيمه تمام دارم با آقاي اسحاق عيدي من براي معرفي عيدي چيزي بيشتر از نامش لازم نمي بينم

وعده آنكه پس ازكامل شدن گفتگو بخش هايي از آن را پيش رويتان خواهم گشود .

در اين گفتگو ايشان هم به بابا طاهر و لر بودنش اشاره مي كند و هم به گوشه هايي از زندگي علي مير دريكوند اشاره مي نمايد .

آقاي عيدي به دو نوشته از آقاي خالقي و آقاي جربزه دار كه اولي در يافته شماره يك و دومي در كتاب لرستان سيد فريد قاسمي آمده استناد مي كنند .دو نوشته مورد بحث را در دو پست  به شما تقديم مي كنم .   

زندگي علي مير دريكوند - گونگادين -

يك روز از زندگاني گونگادين

                                       عبدالكريم جربزه دار

                                              

 

بابا طاهر لر يا همداني

                    

 بابا طاهر عارف لرستابي

                                            

                                                                                                 حشمت لله خالقي

در گذشت هنرمند خرم اباد

 

           مغني ملولم .....                         

                                         

 

مي رفتيم روي پشت بام . هوا بس ناجوانمردانه داغ بود آن روز ها و شب هاي تايستان . پشت بام را آب مي پاشيديم كه براي ساعتي ديگر خنك شود . اولش هوا دم مي كرد . اما؛ نسيمي كه مي وزيد انگار نه انگار همين جا بود كه ساعتي پيش هرم گرمايش دل را هم  مي سوزاند .

                                                                                                           

 

مرگ هنرمند تائترخرم اباد

پشت هیچستانيم ! 

           

                                                              

ابراهيم جوادي را هم چسبيده به ديوار ديدم . اين بار نه جواب سلامم راداد و نه پرسيد چطوري عزيزم ؟

قهر نبود . حوصله حرف زدن نداشت .

گفتم : آقاي جوادي سالي كه انتظامي و نصيريان آمده بودند خرم آباد وتو  داشتي با نصيريان در رابطه با تئاتر حرف ميزدي يادت مانده ؟

گفتم : يه نمايش بازي مي كردي كه در آن دست و پاتو زنجير كرده بودن و تو مي خواندي ....

گفت  :  بچه پهلوان زنده اش عشقه.

 برگشتم ببينم به كي ميگويد بچه . جز خودم كسي را نديدم . نه كه خود خواه باشم و خود بين . واقعا كسي نبود . در چشم هايش خيره شدم و گفتم : آقا ! من ؟ من  كه بچه نيستم .

گفت : آخه هنوز تو نيومده بودي  تئاتر بازي مي كردم .

گفت  : پدرش هم تعزيه مي گردانده

گفت  : خانواده اش چه كار خوبي كرده اند كه زير اعلاميه مجلس ترحيمش ننوشته اند ابراهيم جوادي بازيگر و پيشكسوت تئاتر ....

حق داشت چون از لحظه ايي كه چشم هايش در آسمان گره خوردند ؛ آشنايي از مدعيان و متوليان هنر را در حوالي خودش نديد   .

گفتم آقا اجازه دارم بنويسم كي و كجا و چه جور تئاتر را در خرم آباد دهه سي شروع كردي ؟

گفت :

نه !  فقط بنويس دبير دبيرستان هاي خرم آباد بودم !

دبيري كه ...

گفتم : اقاي جوادي .....

گفتم : ول كن بچه دل خوش سيري چند ؟

موسيقي پاپ لري

خدا مِنه ‌‌‌ بَكََه خِرِ دو چَشت...

                                                                                        خانم رحمتي             

خانم رحمتي اين را در آخرين شماره دو هفته نامه تبلور انديشه نوشته . خواندن مطلب برايم لذت بخش بود حيفم آمد شما از چنين لذتي بي نصيب بمانيد .

سال مرگ شاملو

 

آه ای یقین گمشده بازت نمی نهم

ت

در پاسخ به یک کامنت

اين كار هم قشنگ نيست !

این کامت از جانب آقای علوی است

سلام از جرمی که آقای قاسمی و...... .... و آقای عبدارضا شهبازی و شما دوست دارید که به نام من نوشته شود هراسان نیستم ، چون هر چه می گردم آن را نمی یابم. شما به عنوان بزرگان و قدیمی های فرهنگ و هنر ما را آگاه سازید. اگر هیچ خوبی نداشته باشیم جرات عذرخواهی و پوزش داریم. ممنون از اینکه قبل از محاکمه برایمان حکم صادر نمودید. همیشه بدیهایمان را تذکر دهید. و راهنماییمان نمایید.  ..... با پوزش حذف از من  است