Powered By
BLOGFA.COM
هركس بايد در پي كشف خود باشد!
پروين مراحمي، بر آنچه در پيرامونش مي گذرد نگاهي ژرف دارد. او بي آنكه مدعي شناسايي راز گل سرخ باشد، در زمانه اش شناور است. هم از اين رو سرشار است از تحرك و پويايي.
تثليت-عرفان، خط و موسيقي
به جاي مقدمه
عزيزي كه« بميرم سيت رضا سقائي» را خوانده بود با لطف و هم تحكم مي گفت: حالا كه امكاني هست و فرصتي، چرا اداي ديني نمي كني بر آنان كه بر ما سهمي بزرگ دارند و بسياري حرف هاي دیگر كه بماند.
مردي كه سبز مي انديشيد، خاكستري مرد
راز چگونه از اسب فرود آمدن و اولي تر دانستن ماندگاري بر اصل را، به خوبي راه و رسم منزل ها مي دانست. در پس نگاه نافذش، سايه عظيم و « البته» شوم كركس بي خردي و ناآگاهي را بر ميدان دانش و معرفت ديارش مي ديد. هم از اين رو است كه كمي بيشتر از چهل سال قبل، در اولين تشكل ادبي شهر از همه مي خواهد. تا نگاهشان را به فراسوي سختي و سنگيني كوه هايي كه زادگاهش را در جمود خودمي فشارند تعميم دهند. و لطيف و زيبا بينديشند. آرزو مي كند روزي را كه همه جور ديگر يددن را فرا گيرند. و زيبا انديشيدن را پيشه سازند. و يقين دارد سر آخر فكر و خرد هنرمندان از تنگناهاي دره اي كه آنان را محصور ساخته به سوي صحراهاي وسيع و پر از ذوق و شوق روي خواهد نهاد.
